bredzić


bredzić
Bredzić jak (Piekarski) na mękach zob. męka 1.
Bredzić niestworzone rzeczy zob. rzecz 15.
Bredzić od rzeczy zob. rzecz 12.
Bredzić trzy po trzy zob. trzy 1.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • bredzić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, bredzićdzę, bredzićdzi, bredź {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mówić coś bez związku logicznego na skutek utraty kontroli świadomości; majaczyć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bredzić w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bredzić — ndk VIa, bredzićdzę, bredzićdzisz, bredzićdził 1. «mówić w gorączce lub we śnie wyrazy albo zdania bez sensu i związku; majaczyć» Bredzić przez sen. Bredzić w gorączce. 2. «mówić głupstwa, bzdury, niedorzeczności, opowiadać o rzeczach i sprawach… …   Słownik języka polskiego

  • bredzić — Mówić rzeczy nonsensowne i absurdalne Eng. To talk nonsense …   Słownik Polskiego slangu

  • rzecz — 1. Brać się, wziąć się do rzeczy «przystępować, przystąpić do jakiejś pracy, zaczynać, zacząć działać»: „Chłopaki” ostro wzięli się do rzeczy. Najwyższy złapał „drugiego” za głowę i podniósł na wysokość pół metra. W tym czasie inny wskoczył na… …   Słownik frazeologiczny

  • męka — 1. pot. Bredzić, pleść itp. jak (Piekarski) na mękach «mówić bez sensu»: (...) na takiego durnia wyrośniesz jak twój ojciec – co tylko książki i kwiaty (...) a ty zamiast się tym przejąć, pleciesz jak Piekarski na mękach (...). E. Zegadłowicz,… …   Słownik frazeologiczny

  • trzy — 1. pot. Bredzić, mówić, klepać, pleść itp. trzy po trzy «mówić bez sensu, mówić głupstwa»: Pleciesz trzy po trzy, Siemion... Wódka uderzyła ci do głowy... J. Brzechwa, Owoc. 2. Ktoś nie umie do trzech zliczyć; ktoś wygląda, jakby nie umiał do… …   Słownik frazeologiczny

  • bredzenie — n I rzecz. od bredzić Bredzenie chorego …   Słownik języka polskiego

  • bzdurzyć — ndk VIb, bzdurzyćrzę, bzdurzyćrzysz, bzdurz, bzdurzyćrzył pot. «pleść bzdury, głupstwa; mówić o rzeczach błahych; bredzić, bajać, paplać» …   Słownik języka polskiego

  • chrzanić — ndk VIa, chrzanićnię, chrzanićnisz, chrzań, chrzanićnił, chrzanićniony 1. wulg. «mówić głupstwa, pleść bzdury; bredzić, ględzić» 2. wulg. «robić coś źle, nieudolnie; partaczyć» …   Słownik języka polskiego

  • gorączka — ż III, CMs. gorączkaczce; zwykle blm 1. «temperatura ciała podwyższona ponad stan normalny, występująca w wielu chorobach» Wysoka, silna gorączka. Mieć, mierzyć gorączkę. Dostać gorączki. Bredzić, majaczyć w gorączce. Gorączka spada, rośnie. ∆… …   Słownik języka polskiego